O ile tradycyjnie pojmowana muzyka jest funkcją czasu, to sztuka dźwięku jest przede wszystkim funkcją przestrzeni. W trakcie spotkania prześledzimy rozwój koncepcji i praktyk sound artu i muzyki eksperymentalnej świadomie traktujących przestrzeń i jej architekturę jako część kompozycji dźwiękowej. Interesować nas będą koncepcje kreacji przestrzeni - fizyczne (oparte na konstrukcja architektonicznych), dźwiękowe (oparte na technikach wielokanałowych projekcji i syntezy dźwięku ) i psychoakustyce (pogłębione techniki słuchania, praktyki ekologii akustycznej). Omówimy również przykłady niekonwencjonalnych kreacji przestrzeni akustycznych, realizacje dźwiękowych prac artystycznych w przestrzeniach publicznych oraz wspólne projekty architektów, kompozytorów i artystów dźwiękowych.
W terogocznym programie Sacrum Profanum rozmowa o jazzie i muzyce improwizowanej (?!) , z Piotrkiem Tkaczem, Wacławem Zimplem i Tomaszem Gregorczykiem.
Działania Sceny Dźwiękowej będą poruszały zagadnienia postaw twórczych i badawczych poszukujących alternatyw wobec wzorców i schematów systemów kapitałowych. Pojęcie “Polityki słyszenia” zdefiniowali w 1947 roku filozof Theodor W. Adorno i kompozytor Hans Eisler w książce “Komponowanie dla filmu” - odnosząc funkcje muzyki filmowej do funkcjonowania “muzyki w warunkach konsumpcji kulturowej poddanej kontroli przemysłu”, postulowali model sztuki dźwiękowej mającej służyć budowaniu umiejętności aktywnego słuchania “przeobrażającego opieszałość, marzycielstwo i apatię ucha w koncentrację, wysiłek i poważną pracę”. Tekst ten przez ostatnie 70 lat wielokrotnie przywoływany był w kontekście postaw alternatywnych osadzonych w muzyce eksperymentalnej i sztuce dźwięku. Jednym z kanonicznych przykładów nurtu jest kompozycja i książka graficzna “Treatise” Corneliusa Cardew, podsumowana esejem “ Stockhausen Serves Imperialism” w roku 1974. Zainspirowana tekstami Ludwika Wittgensteina, jest nadal unikalnym przykładem anty-systemu muzycznego opartego na wolności wykonawczej i kolektywnym akcie twórczym.
Rozwijająca się od 10 lat dziedzina badań nad dźwiękiem (ang. sound studies) zwraca uwagę nie tylko na wspomnianą polityczność słyszenia, ale przede wszystkim poszerza perspektywę badania związków pomiędzy znaczeniem i materią zjawisk dźwiękowych. W tej dziedzinie dźwięk związany jest nie tylko z komunikacją oraz słuchaniem i reagowaniem na to co słyszalne, ale przede wszystkim otwarciem na nieznane, niedostępne, niezrozumiałe. Dźwięk jest wyjście poza perspektywę antropocentryczną i ludzką wyjątkowość, zwrócenie uwagi na częstotliwości i drgania, których możemy nie słyszeć i nieświadomie pomijać w ludzkiej wrażliwości.
W zaplanowanym przez nas cykl pięciu instalacji dźwiękowych zaproszeni artyści podejmą próbę zwrócenia uwagi na procesy i zjawiska, które przeważnie umykają uwadze i kontroli uczestników systemów kapitałowych. Systemów, które w dobie permanentnej cyfrowej kontroli i monitoringu jeszcze bardziej niż dotychczas podkreślają swój polityczny - hegemoniczny i przemocowy charakter.
Rozwinięcie dyskursu będzie przygotowana przez redakcję magazynu Glissando debata wokół kapitałowych wątków pojawiających się premierowym numerze poświęconym chińskim kulturom muzycznym i cielesnemu zwrotowi w muzyce.
Artyści: Jędrzej Borowski / Paweł Kulczyński / Patryk Lichota / Paweł Romańczuk + Kazimierz Ździebło / Sylwia Słowik
